Merkstenen als innerlijke gids!

Heb je wel eens gewandeld door de bergen en je laten leiden door merkstenen? De afgelopen vakantie heb ik zes dagen gewandeld op het vulkanisch eiland La Palma. Gestapelde stenen markeren het pad in de bergen en zorgen ervoor dat je als wandelaar veilig op je bestemming komt. Hoe zou het zijn om ook zulke ‘wegwijzers’ te hebben op je levensweg? In de Practitioner gebruiken we een gedicht van Hans Stolp met daarin de zinnen: “Vele wegen kent het leven, maar van al die wegen is er één die jij te gaan hebt. Die éne is voor jou, die ene slechts”. Hoe weet je nou wat jouw weg is? Wat geeft je leven zin? En heb je ook innerlijke merkstenen die je begeleiden op je pad?

Merkstenen is de titel van een boek dat gebaseerd is op een dagboek van Dag Hammarskjöld. Als secretaris-generaal van de Verenigde Naties was hij op weg naar vredesonderhandelingen in Afrika. Het vliegtuig waarin hij zat is onder verdachte omstandigheden verongelukt. Na zijn overlijden is zijn dagboek gevonden en zijn we door ‘Merkstenen’ getuigen van zijn worsteling over de zin van het leven. En kunnen we ons voeden aan de enorme wijsheid die hij in zijn leven heeft ontwikkeld. Dag Hammarskjöld is nog steeds een inspiratiebron voor vele (politieke) leiders.


Door je te laven aan zo’n bron ontwikkel je innerlijke merkstenen die je begeleiden op je pad. Ze maken je bewust van wat daadwerkelijk belangrijk voor je is. Ze geven houvast bij het maken van keuzes, voelen aan als ruggensteun en geven richting welke kant op te gaan.

Een aantal van zijn citaten wil ik graag met je delen:

  • ‘De langste reis, is de reis naar binnen.’
  • ‘Ik verlang het absurde: dat het leven zin heeft. Ik vecht voor het onmogelijke: dat mijn leven zin krijgt.’
  • ‘Alleen de hand die doorstreept, kan waarheid schrijven.’
  • ‘Meet nooit een berg voordat je hem beklommen hebt. Dan pas zie je hoe laag hij is.’
  • ‘Dat wij allen onszelf zo ernstig nemen is alleen maar belachelijk. Ook als het sterven dan een sociale functie moet zijn, geef me dan de genade om er stil tussenuit te gaan, op mijn tenen, zonder te storen.’
  • ‘Het is beter om met geheel je hart één enkel mens goed te doen, dan je op te offeren voor de mensheid.’
  • ‘De maatstaf voor de eisen die het leven stelt, is alleen je eigen kracht; je eventuele heldendaad dat je niet gedeserteerd bent.’
  • ‘Als we allemaal aan de veilige kant blijven, scheppen we een wereld van uiterste onveiligheid.’

In deze citaten lees ik én de worsteling én de wijsheid van Dag Hammarskjöld. Als ik ze op mezelf betrek dan maakt het me bewuster van wat voor mij van belang is en hoe ik tot nu toe op reis ben. Het scherpt me in het helder krijgen waar ik bij wil sturen.


Ook is het boeiend om de citaten op NLP te betrekken. Zo zegt NLP dat er alleen een subjectieve waarheid bestaat. Ik kan vechten voor mijn waarheid. Of ik ben bereid om het ook van een andere kant te bekijken. Mijn (subjectieve) waarheid los te laten. De hand die doorstreept. Als iedereen bereid is zijn eigen waarheid los te laten dan kunnen we samen een nieuwe waarheid creëren. Alleen zo is de weg naar vrede begaanbaar. Mogelijk was Dag Hammarskjöld op zijn vredesmissie daarom wel een bedreiging voor anderen. Want wie is bereid om zijn eigen ‘gelijk’ op te geven?